મુખ્ય સામગ્રી પર જાઓ

કેમ લાગે છે કે હું આ બધું નથી કરી રહ્યો ભાગ 101

પરિચય

જીવનમાં ઘણીવાર આપણે એવું અનુભવીએ કે બધું આપણા હાથમાં છે, અને આપણે જ દરેક વસ્તુના કર્તા છીએ. પણ જો થોડું ઊંડા જઈને વિચારીએ, તો સમજાય કે આ વિશ્વમાં બધું સ્વાભાવિક રીતે થતું રહે છે. જ્યારે આપણે કર્તાપણાની ભાવના છોડીએ અને માત્ર સાક્ષી બનીએ, ત્યારે હકીકતમાં શાંતિ અને મુક્તિ અનુભવી શકાય.

કર્તાપણાની ભ્રમણા: એક માનસિક બંધન

અમે સમજીએ છીએ કે "હું આ કરું છું," "મારા કારણે આ બન્યું," પણ હકીકતે, આપણા વિચારો, પરિસ્થિતિઓ અને કાર્યો ઘણીવાર માત્ર સંજોગોનો એક ભાગ હોય છે.

જ્યારે એક કવિ એક સુંદર કવિતા રચે, ત્યારે તે શા માટે સર્જાય છે?

જ્યારે એક કલાકાર એક અદભૂત ચિત્ર દોરે, તો તે કયાંથી આવે છે?


આ બધું અંતર્મનથી જન્મે છે, અને ક્યારેક તો સર્જક પોતે પણ જાણતો નથી કે એ કેવી રીતે શક્ય બન્યું!

પરિસ્થિતિઓના સાક્ષી બનવું: મુક્તિનો માર્ગ

જ્યારે આપણે જીવનની ઘટનાઓના માત્ર સાક્ષી બની જઈએ, ત્યારે શાંતિ અને સ્વતંત્રતાનો અનુભવ થાય છે.

આપણું અહંકાર (Ego) ઓગળી જાય છે.

આપણે જજમેન્ટ (Judgment) કરવાનું બંધ કરીએ છીએ.

નકારાત્મક ભાવનાઓ, જેમ કે ક્રોધ, દુઃખ, અહંકાર, ઓટોમેટિક ઓગળી જાય છે.


એમ માનો કે જો ક્રોધ આપણી અંદર જ હોય, તો જ તે બહાર આવશે. જો ક્રોધ સંસ્કારરૂપે હાજર હશે, તો જેવું પરિસ્થિતિઓ આવશે, એ સ્વયં જ પ્રગટ થઈ જશે.

શાંત મન અને સ્વીકાર: જીવનમાં સમતોલતા

કેટલાક લોકો માનતા હોય છે કે "હું ના કરું, તો કંઈ નહીં બને."
પરંતુ, જો ધ્યાનથી જોવામાં આવે, તો આપણે જન્મ ક્યાં લીધો, કઈ પરિસ્થિતિઓ મળી, એ બધા પર આપણું કોઈ નિયંત્રણ નહોતું.

➡️ જે કંઈ બની રહ્યું છે, તે અહંકારથી અલગ થઈને જોવું એ સાચી સમજણ છે.
➡️ સ્વીકાર (Acceptance) અને પ્રભુ પર વિશ્વાસ જ શાંતિ તરફ લઈ જાય છે.

સમાપન: વાસ્તવિક શાંતિ કેવી રીતે મળે?

જ્યારે આપણે જીવનમાં નકામી જવાબદારી અને અહંકાર છોડી દઈએ, ત્યારે આપણું મન મુક્ત થઈ જાય છે. જીવન પોતાની ગતિએ ચાલતું રહે છે, અને આપણું કાર્ય માત્ર સાક્ષી બનવું છે.

✔ "હું કર્તા છું" ના બદલે "આ બધી પરિસ્થિતિઓ દ્વારા થઈ રહ્યું છે" એવો દ્રષ્ટિકોણ અપનાવો.
✔ કોઈપણ ભાવના (જેમ કે ક્રોધ, દુઃખ) જડપાઈને નહીં રાખો, તે માત્ર એક ઉર્જા છે, જે સમયસર ઓગળી જશે.
✔ માત્ર જીવો અને માણો, કારણ કે સાચી મુક્તિ એટલે કર્તાપણાની છૂટછાટ!



ટિપ્પણીઓ

આ બ્લૉગ પરની લોકપ્રિય પોસ્ટ્સ

યાર, Rude લોકો સાથે કેવી રીતે હેન્ડલ કરું એ શીખવાનું બહુ જરુરી છે!

એ જ સમય હતો, એકજ મીટીંગમાં, એ વ્યાક્તિ એવું બોલી ગયું કે મને તો અંદરથી કંપી નાખ્યું. એક સેકન્ડ મને પણ મન થયું કે એને જોરદાર જવાબ આપી દઉં. પણ પછી બસ મેં ઊંડો શ્વાસ લીધો અને વિચાર્યું – "શું સાચે હવે તરત જ જવાબ આપવો જોઈએ?" 1. Yaar, પહેલી વાત – પર્સનલી ના લેવી! એ બોલ્યો કે હું કામ બગાડું છું. પહેલી રિએક્શન: ગુસ્સો! પણ પછી સમજાયું કે ભાઈ એના સ્ટ્રેસમાં છે, એની ભાષા રૂડ છે – એનો મતલબ એ નથી કે એ સાચું છે કે હું ખરાબ છું. બસ આકરો સમય હશે એનો. એટલે હું શીખ્યો – બધું અંગત ના લેવું. બધું આપણે માટે નથી હોય. 2. તેમને બદલવાની અપેક્ષા રાખવી bandh! સાચું કહું? પહેલાં મને લાગતું કે, "આ માણસ ક્યારે સારો બનશે?" પણ પછી સમજાયું કે જો હું એની રીત બદલાવા માટે energY ખર્ચ કરતો રહીશ, તો મારા મનની શાંતિ જતી રહેશે. હવે હું juste મારા જાતના response પર કામ કરું છું. એની બીક કે અપેક્ષા રાખતો જ નથી. 3. તરત જ ના બોલવું – પહેલી analyse! હવે મને કોઈ કઈપણ કહે પણ, હું pause લઉં છું. પહેલી વાત – વિચારું: "આ વાર્તાળાપ જરૂરી છે?"  ફિલ્ટર બનાવી દીધો છે – selective response system! ...

ટોપ 5 ગુજરાતી ફિલ્મો

આજના સમયમાં ગુજરાતી ફિલ્મો એક નવી દિશા અને નવી ઊંચાઈઓ તરફ આગળ વધી રહી છે. પહેલા જ્યાં માત્ર કેટલીક પસંદગીની ફિલ્મો જ બનાવાતી હતી, ત્યાં હવે ગુજરાતી સિનેમામાં નવીન વાર્તાઓ, નવી ટેક્નોલોજી અને યુવા કલાકારો દ્વારા એક અનોખી ઓળખ બનાવવામાં આવી રહી છે. ગુજરાતી ફિલ્મો પ્રેક્ષકો માટે વધુ આકર્ષક કેમ બની? કેટલાક લોકો આજે પણ ગુજરાતી ફિલ્મો જોવાનું પસંદ કરતા નથી, પણ હવે સ્થિતિ બદલાઈ રહી છે. યુવા પેઢી અને પરિવાર સાથે જોવા જેવી ફિલ્મો વધુ બની રહી છે. નવી ફિલ્મોમાં હાસ્ય, રોમેન્ટિક, થ્રિલર અને ફેમિલી મેસેજ સાથેની વાર્તાઓ જોવા મળે છે, જેના કારણે ઓડિયન્સ ધીમે ધીમે ગુજરાતી સિનેમાની તરફ વધુ આકર્ષાય છે. આજની લોકપ્રિય ગુજરાતી ફિલ્મો હાલની કેટલીક ગુજરાતી હિટ ફિલ્મો જે દર્શકોને પસંદ આવી છે: Chello Divas – યુવા મિત્રતા, હાસ્ય અને કોલેજ લાઈફની યાદગાર સફર Shu Thayu? – કોમેડી અને મિત્રતાની મજા Love Ni Bhavai – રોમેન્ટિક ડ્રામા Golkeri – ફેમિલી અને એન્ટરટેઇનમેન્ટ Nadi Dosh – રોમેન્ટિક લવ સ્ટોરી Fakt Mahilao Maate – મહિલા કેન્દ્રિત ફિલ્મ Raado – એક્શન અને થ્રિલર Baap Kamal Dikro Dhamal – કોમેડી અને ફેમિ...

સ્ટોક માર્કેટ – નફો, નુકસાન અને કડવી હકીકત!

હું પહેલીવાર સ્ટોક માર્કેટની દુનિયામાં આવ્યો ત્યારે મારી પાસે માત્ર થોડું સામાન્ય જ્ઞાન હતું. "Scam 1992" જેવી સિરીઝ જોઈ, અને મને લાગ્યું કે હર્ષદ મહેતા જેવું કંઈક કરવું જોઈએ. હું પણ બજારમાં નસીબ અજમાવા નીકળ્યો. મારા શીખવાની શરૂઆત તો ધમધમાટભેર થઈ! YouTube, books, website – જે મળ્યું તે બધું જોયું. Candlestick patterns, support & resistance, technical analysis, option greeks (theta, delta, gamma, vega) – બધું સમજ્યું. પ્રથમ નફો થયો અને લાગ્યું – "આ તો પૈસા કમાવાનું મશીન છે!" નફો થતાં જ લાગ્યું કે હું પ્રોફેશનલ ટ્રેડર બની ગયો છું. રોજ શેર બજાર ખૂલે અને હું લાલચ ભરી આંખે મોનીટર સામે બેઠો રહું! પણ લોસ થવા લાગ્યા ત્યારે પણ ઈગો આડી આવ્યો – "આવું તો થતું રહે! પુન: મારો સમય આવશે!" 1st Time Market છોડ્યું – "આ મારી જગ્યા નથી!" બસ, રોકાઈ ગયો. 2nd Time – "ચલો ફરી કોશિશ કરીએ!" પણ પછી ફરી એકવાર લોસ થવા લાગ્યા... અને આ વખતે એ બધું જ વણસી ગયું! 3rd Time – "Last Try! આ વખતે બધું systematic!" "છેલ્લી વાર છોડી દીધું!" હવે આખર...